Penemu bual:
Boleh berikan nama dan berapa lama encik telah menetap di kawasan perumahan ini?
Encik Faiz:
Nama saya Mohamad Faiz bin Mohamad Saaid. Saya telah menetap di Shah Alam sejak tahun 1985. Ketika itu, saya baru berumur setahun.
.png)
Penemu bual:
Berapa orang ahli keluarga yang tinggal di rumah encik?
Encik Faiz:
Sekarang terdapat lima orang ahli keluarga yang tinggal di rumah saya.
Penemu bual:
Pada pandangan encik, apakah yang dimaksudkan dengan kitar semula?
Encik Faiz:
Pada pandangan saya, kitar semula ialah salah satu amalan yang termasuk dalam topik yang lebih besar, iaitu kelestarian alam atau environmental sustainability.
Jadi, kitar semula sebenarnya merupakan salah satu daripada banyak amalan yang boleh dilakukan untuk menjaga kelestarian alam sekitar.
.png)
Penemu bual:
Adakah encik mengetahui bahan-bahan yang boleh dan tidak boleh dikitar semula?
Encik Faiz:
Secara asasnya, saya tahu bahan-bahan yang boleh dan tidak boleh dikitar semula. Namun, dari segi teknikal dan permintaan pasaran, mungkin saya masih perlu belajar dengan lebih mendalam.
Hal ini demikian kerana tidak semua pusat kitar semula menerima jenis bahan yang sama. Nilai dan penerimaan sesuatu bahan juga bergantung pada keadaan pasaran.
.png)
Penemu bual:
Dari manakah encik selalu mendapat maklumat mengenai kempen atau aktiviti kitar semula?
Encik Faiz:
Biasanya saya mendapatkan maklumat melalui dunia maya, khususnya internet, dan juga melalui pemerhatian terhadap keadaan sebenar di kawasan tempat tinggal.
Melalui internet, kita boleh melihat pelbagai aktiviti dan teknologi kitar semula yang dilaksanakan di luar negara. Contohnya, kita boleh melihat amalan kitar semula di Indonesia, negara-negara Afrika dan negara-negara maju.
Walau bagaimanapun, keadaan di Malaysia mungkin berbeza. Permintaan terhadap sesuatu bahan kitar semula bergantung pada pusat atau kedai kitar semula tertentu. Kita perlu mengetahui sama ada mereka menerima bahan tersebut dan berapakah harga yang ditawarkan.
Oleh itu, kita bukan sahaja perlu melihat maklumat di internet, tetapi juga perlu menyemak keadaan di kawasan sendiri. Kita perlu mengetahui lokasi pusat kitar semula, bahan yang diterima, sama ada bahan tersebut boleh dijual serta sama ada terdapat kempen yang memberikan wang tunai atau baucar sebagai ganjaran.
Saya biasanya melihat kesemua aspek tersebut.
.png)
Penemu bual:
Adakah encik mengasingkan sisa pepejal atau sampah mengikut kategori di rumah?
Encik Faiz:
Saya mengasingkannya mengikut keadaan. Cara yang paling mudah ialah dengan mengasingkan bahan organik dan bukan organik.
Bahan organik ialah bahan yang boleh dimasukkan ke dalam tanah dan diproses menjadi kompos. Bahan bukan organik pula ialah bahan yang sukar atau tidak boleh terurai walaupun ditanam dalam tanah untuk tempoh yang lama.
Daripada kategori bukan organik, kita boleh mengasingkannya lagi mengikut bahan yang mempunyai permintaan. Contohnya ialah botol plastik, tin dan kertas.
Bagi bahan yang kurang mendapat permintaan, seperti sesetengah jenis plastik yang sukar dikitar semula, saya tetap cuba mengasingkannya. Namun, perkara ini juga bergantung pada kerajinan dan keadaan semasa. Kadang-kadang, apabila tidak sempat mengasingkannya, bahan tersebut akan bercampur dengan sisa yang lain.
.png)
Penemu bual:
Berapa kerap encik menghantar barang kitar semula ke pusat pengumpulan atau tong kitar semula?
Encik Faiz:
Kekerapan menghantar barang kitar semula bergantung pada keadaan.
Cara yang paling mudah ialah menghantarnya ke pusat kitar semula yang disediakan oleh Majlis Bandaraya Shah Alam, atau MBSA. Namun, kebiasaannya kita tidak menerima bayaran apabila menghantar barang ke pusat tersebut.
Oleh sebab itu, saya lebih suka mengumpulkan barang-barang kitar semula terlebih dahulu sebelum menjualnya kepada pusat yang memberikan bayaran.
Walau bagaimanapun, terdapat dua cabaran utama.
Cabaran pertama ialah logistik, khususnya ruang untuk menyimpan barang-barang kitar semula. Kadang-kadang barang tersebut perlu disimpan di dalam atau di sekitar rumah sehingga jumlahnya mencukupi.
Cabaran kedua ialah masa dan jarak perjalanan. Pusat yang membeli barangan kitar semula terletak agak jauh dari kawasan tempat tinggal kami di Shah Alam.
Namun, apabila jumlah barang yang dikumpulkan banyak, perjalanan tersebut menjadi berbaloi. Kadang-kadang kami boleh memperoleh belasan ringgit daripada satu penghantaran.
.png)
Penemu bual:
Apakah jenis barang yang paling kerap encik kitar semula?
Encik Faiz:
Barang yang paling mudah untuk dikitar semula ialah kotak, kertas dan botol plastik. Bahan-bahan tersebut mudah dikumpulkan dan lebih mudah dijual.
Walau bagaimanapun, bukan semua jenis plastik diterima oleh pusat kitar semula.
.png)
Penemu bual:
Adakah encik membawa beg mesra alam sendiri semasa membeli-belah?
Encik Faiz:
Ya, sudah semestinya.
Dengan membawa beg mesra alam, kita dapat mengurangkan penggunaan beg plastik. Selain itu, saya dan isteri biasanya berjalan kaki apabila pergi ke pusat membeli-belah yang berdekatan.
Membawa beg mesra alam yang mengandungi barang-barang belian juga memberikan manfaat kepada kesihatan kerana ia menjadi satu bentuk latihan beban.
Oleh itu, amalan ini bukan sahaja membantu menjaga alam sekitar, malah memberikan manfaat kepada kesihatan.
Penemu bual:
Adakah kawasan kediaman ini menyediakan kemudahan seperti tong tiga warna atau pusat pengumpulan kitar semula yang mencukupi?
Encik Faiz:
Setakat yang saya lihat di Seksyen 8, saya belum nampak kemudahan tersebut disediakan dengan mencukupi.
Mungkin kemudahan itu pernah disediakan sebelum ini, tetapi tidak digunakan dengan betul. Saya merasakan bahawa pendedahan dan kesedaran masyarakat mengenai cara menggunakan kemudahan kitar semula masih belum mencukupi.
Penemu bual:
Adakah jadual kutipan sisa kitar semula oleh pihak berkuasa tempatan dijalankan mengikut masa yang ditetapkan?
Encik Faiz:
Saya rasa di beberapa tempat, kutipan memang dilakukan mengikut jadual. Sekiranya tarikh kutipan telah ditetapkan, kebiasaannya pihak yang bertanggungjawab akan datang pada tarikh atau waktu tersebut.
Penemu bual:
Apakah halangan utama yang menyebabkan encik atau jiran-jiran sukar untuk mengamalkan kitar semula? Contohnya, masalah masa, ruang dan sebagainya.
Encik Faiz:
Masalah kitar semula perlu dilihat daripada sudut yang lebih luas.
Pertama, masih ramai yang belum benar-benar memahami maksud kelestarian alam atau sustainability. Kelestarian bermaksud sesuatu sumber atau amalan itu boleh diteruskan untuk jangka masa panjang tanpa merosakkan alam sekitar.
Kedua ialah masalah logistik dan ruang. Untuk mengasingkan sisa organik dan bukan organik, kita sekurang-kurangnya memerlukan dua bekas yang berasingan.
Saya lebih suka menggunakan perkataan “bekas” dan bukannya “tong sampah” kerana tidak semua bahan tersebut tidak berguna. Sebahagiannya masih mempunyai nilai dan boleh digunakan semula.
Penyediaan bekas yang berasingan juga memerlukan ruang dan sedikit perbelanjaan.
Ketiga ialah masalah tempat untuk menghantar barangan kitar semula. Di Shah Alam atau dalam kawasan pentadbiran MBSA, agak sukar untuk mencari tempat yang menerima barangan kitar semula dan memberikan bayaran.
Kebanyakan tempat hanya menerima barang tersebut tanpa memberikan sebarang pulangan. Bagi sesetengah orang, keadaan ini mungkin dianggap tidak berbaloi.
Selain itu, harga barangan kitar semula juga sangat rendah. Contohnya, kita mungkin membawa satu guni plastik seberat lima atau enam kilogram, tetapi hanya menerima sekitar satu ringgit.
Apabila masyarakat melihat bahawa barangan kitar semula tidak mempunyai nilai, mereka tidak akan berminat untuk menyimpan atau mengasingkannya. Akhirnya, mereka akan memilih untuk membuangnya sahaja.
Penemu bual:
Apakah cadangan atau langkah yang boleh diambil oleh pihak berkuasa tempatan atau jawatankuasa penduduk untuk meningkatkan kesedaran mengenai kitar semula di kawasan ini?
Encik Faiz:
Jawapan yang biasa diberikan ialah meningkatkan kempen, kesedaran dan penguatkuasaan. Namun, pada pandangan saya, itu merupakan jawapan yang agak biasa atau klise.
Perkara yang paling penting ialah setiap pemimpin perlu menunjukkan contoh dalam mengamalkan kelestarian alam.
Ia perlu bermula daripada pemimpin dalam keluarga, komuniti, daerah, Dewan Undangan Negeri, Parlimen, kerajaan negeri sehinggalah kepada Perdana Menteri.
Mereka perlu memulakan amalan kelestarian alam terlebih dahulu, bukan sekadar bercakap mengenai kitar semula.
Apabila masyarakat memahami maksud kelestarian, barulah mereka dapat memikirkan tindakan yang lebih menyeluruh. Antaranya ialah mengitar semula, berjimat, mengurangkan penggunaan dan menggunakan semula sesuatu barangan.
Kelestarian alam bukan sekadar kitar semula. Sekiranya kita terlalu menumpukan perhatian kepada kitar semula, pengeluar mungkin terus menghasilkan lebih banyak plastik kerana menganggap plastik tersebut boleh dikitar semula.
Sedangkan perkara yang lebih penting ialah mengurangkan penghasilan dan penggunaan plastik dari peringkat awal.
Selain itu, masyarakat juga perlu didedahkan kepada amalan upcycling. Upcycling berbeza daripada kitar semula biasa.
Upcycling bermaksud kita mengubah barangan lama atau terpakai menjadi barangan baharu yang mempunyai fungsi atau nilai yang lebih tinggi.
Contohnya, bekas plastik boleh diubah menjadi pasu bunga. Kayu-kayu terpakai pula boleh dijadikan rak kasut atau perabot kecil.
Amalan upcycling boleh memberikan manfaat dan keuntungan, tetapi masih kurang didedahkan kepada masyarakat. Masyarakat lebih banyak mendengar mengenai kitar semula, sedangkan terdapat pelbagai lagi amalan kelestarian alam yang boleh dilakukan.
